هئيت عاشقان حضرت ابوالفضل (ع) سرخکلاه

یا مهدی ادرکنی

ز حجاب جلوه گرى نما، كه امام ذرّ و نسم تويى***ز عتاب چهره مكن نهان، كه ضياى چشم امم تويى

تو بيا به محفل عاشقان، كه جمال نور قِدَم تويى***توفروز مُلك وجود من، كه سراج قدس حرم تويى

تويى شمس صبح ازل شها، ز جهان مزيل ظُلَم تويى

*     *     *

شب تار روز حيات من، كه ز چشم نور تو شد نهان***نه به دست عنان قرار من، به فراق تو شه انس و جان

نه توان برفتن كوى تو، كه مكان تو است لامكان***به هواى شمس جمال تو، همه شب به ديده خون چكان

نگرم به سوى ستارگان، كه نجوم جاه و حشم تويى

*     *     *

تو بيا بيا تو بيا بيا، كه تو شمس صبح اميد ما***تو ولىّ آيه انّما، تو مديح سوره والضحى

تو حميد حمد و سواد با، تو بيان سوره انبيا***تو عليم علم فنا و بقا، تو محيط كرسى و ماسوى

تو قلم بكش به كتاب ها، كه مفاد «نون و قلم» تويى

*     *     *

ز حريم مغرب غيب خود، چو شعاع شمس ظهور كن***ز مشعشعات جمال خود، همه خلق شعله طور كن

به مفاد آيه والضحى، همه ارض وادى نور كن***ز رياض گلشن خسروى، تو شميم عدل نشور كن

تو بپوش لبس ملوك را، كه سزاى تاج و علم تويى

*     *     *

تو ولىّ عصر و زمان من، تو امام من تو امان من***تويى روح قالب بوالبشر، زوجود تو است نشان من

ز ازل درختِ ولاى تو، شده منشعب به جنان من***ز زمين رسيده به آسمان، نفحات گلشن جان من

به فداى تو همه جسم و جان، كه ولىّ ذرّ و نسم تويى^([37])

*     *     *

يا علی

 دگر ز ابر آذرى        چمن چو آذر آمده***مگر خليل آذرى       به گُلسِتان درآمده

ز بنده عرصه ثرى        سپهر اخضر آمده***ز كلك صنع داورى        زمين پر اخترآمده

هزار ماه مشترى        در او مصور آمده

به اهل دل همى رسد        فروغـها فراغها***ز سيرها ز سورها        به باغها به راغها

چه باغها چه راغها       مطرزّ از اياغها***ز سوز آه بلبلان       به جان لاله داغها

چه داغها كه جسم را        ز روح خوشتر آمده

الا كه مژده ميدهد         كه روز اهل راز شد***در عنايت خدا        به روى خلق باز شد

 پديد شد حقيقتى          كه ناسخ مجاز شد***امير لشكر خدا         به كشور حجاز شد

ز عدل دادش از زمين       بن ستم بر آمده***سليلِ ختم انبياء         به رتبه ختمِ اوليا***امامِ اهل معرفت         امينِ سرّ كبريا

یا علی

توجّه امام زمان (عليه السلام) به مكّه، كوفه و قم:

يكى از شؤون يك حكومت جهانى، و يا فراهم آوردن مقدّمات آن، استفاده از مراكز استراتژيكى و مهم از نظرات مختلف، به خصوص از نظر معنوى است.

اين مراكز همچون پايگاه و هسته هاى اصلى هستند كه مى توان از آنها به عنوان فراهم آوردن اسباب كار، استفاده كرد.

در روايات مربوط به حضرت مهدى(عج) سه مركز به خصوص اسم برده شده:

1 ـ مكّه 2 ـ كوفه 3 ـ قم كه اينها در پيشبرد نهضت جهانى حضرت مهدى(عج) اثر به سزايى دارند.

ما در اينجا با رعايت اختصار، شرحى درباره اين سه مركز ذكر مى كنيم، تا رهنمودى براى مسلمين و آينده سازان منتظران حضرت مهدى(عج) باشد و روز به روز بر رونق اين سه مركز در ابعاد مختلف بيفزايند

یا علی

 قالَ جَعْفَر بْن مُحَمَّد الصّادِق (عليه السلام) :

                                مَنْ ماتَ مِنْكُمْ عَلى هذَا الاَْمْرِ مُنْتَظِراً كَانَ كَمَنْ كانَ فى فَسْطاطِ الْقائِم (عليه السلام) .

                حضرت امام صادق (عليه السلام) فرمود:

                هركس از شما در حال انتظار اين امر (ظهور مهدى «عجل اللّه تعالى فرجه الشريف» ) بميرد، همچون كسى است كه در خيمه قائم (در حال جهاد همراه با آن حضرت) باشد.

يا علی

( اسامى و اوصاف و القاب حضرت مهدى (عليه السلام) )

بقيّة اللّه: باقيمانده خدا در زمين.

                خليفة اللّه: جانشين خدا در ميان خلايق.

                وجه اللّه: مظهر جمال وجلال خدا، سمت و سوى الهى كه اولياى حق رو به او دارند.

                باب اللّه: دروازه همه معارف الهى، درى كه خدا جويان براى ورود به ساحت قدس الهى، قصدش مى كنند.

                داعى اللّه: دعوت كننده الهى، فرا خواننده مردم به سوى خدا، منادى راستين هدايت الى اللّه.

                سبيل اللّه: راه خدا، كه هركس سلوكش را جز در راستاى آن قرار دهد سر انجامى جز هلاكت نخواهد داشت.

                ولى اللّه: سر سپرده به ولايت خدا و حامل ولايت الهى، دوست خدا.

                حجة اللّه: حجّت خدا، برهان پروردگار، آن كس كه براى هدايتِ در دنيا، و حسابِ در آخرت به او احتجاج مى كنند.

یا علی

( حضرت مهدى(عليه السلام) درآينه كلام معصومين (عليهم السلام) )

                1 ـ رسول اللّه (صلى الله عليه وآله وسلم) :

                «لاتقوم الساعة حتى يقوم القائم الحق منّا و ذلك حين يأذن اللّه عزّوجلّ له و من تبعه نجا و من تخلّف عنه هلك. اللّه اللّه عباد اللّه فأتوه و لو على الثلج فانّه خليفة اللّه عزّوجلّ و خليفتى.»^{([1] [27] )}

                «روز قيامت فرا نمى رسد مگر آنكه از بين ما «قائم حقيقى» قيام نمايد. و آن قيام، زمانى خواهد بود كه خداى عزّوجلّ او را اجازه فرمايد. هركس پيرو او باشد نجات مى يابد و هركه از فرمانش تخلّف ورزد، هلاك مى شود. اى بندگان خدا ! خدا را، خدا را; بر شما باد كه به نزدش آييد اگرچه بر روى يخ و برف راه رويد. زيرا او خليفه خداى عزّوجلّ و جانشين من است.»

                2 ـ اميرالمؤمنين على (عليه السلام) :

                قال للحسين(عليه السلام) : «التاسع من ولدك يا حسين! هو القائم بالحق، المظهر للدين، الباسط للعدل»، قال الحسين (عليه السلام)فقلت: يا اميرالمؤمنين و إنّ ذلك لكائن؟ فقال (عليه السلام): «اى و الذى بعث محمداً بالنبوة و اصطفاه على جميع البريّه و لكن بعد غيبة و حيرة لاتثبت فيها على دينه اِلاّ المخلصون المباشرون لروح اليقين الذين أخذ اللّه ميثاقهم بولايتنا و كتب فى قلوبهم الايمان و ايّدهم بروح منه».^{([2] [28] )}

                «به حسين (عليه السلام) فرمود: نهمين فرزند تو اى حسين! قيام كننده به حق و آشكار سازنده دين و گستراننده عدالت است.

                امام حسين (عليه السلام) گويد: پرسيدم: يا اميرالمؤمنين! آيا حتماً چنين خواهد شد؟

                فرمود: آرى! قسم به كسى كه حضرت محمد (صلى الله عليه وآله وسلم)را به پيامبرى بر انگيخت و او را بر تمام خلايق برگزيد، چنين خواهد شد، امّا بعد از غيبت و حيرتى كه در آن كسى ثابت قدم بر دين نمى ماند مگر مخلصين و دارندگان روح يقين آنان كه خداوند نسبت به ولايت ما از آنان پيمان گرفته و ايمان را بر صفحه دل شان نگاشته و با روحى از جانب خود تأييد فرموده است.»

  یا علی

بلبل طبعم به وصل روى گل***حضرت مهدى ولى اللّه كلّ

همچو بلبل چون خزان آيد به پيش***سر همى برده به زير بال خويش

چون به وصل گل رسد نالان شود***در هوا و عشق گل افغان كشد

هان ببينم در دلم رَوح جنان ***چونكه آمد ماه شعبان در ميان

هرطرف روىِ دلم آورد روى***مى شنيدى طَيب و رَوح مُشك بوى

كرد روى دل به باغ احمدى***ديد يك گل بردميده سرمدى

بوى مشكينش چنان گشته عيان***اين جهان گشته از او رشك جنان

دلنواز آوازى آمد بر دلم***حلّ از آن شد صد هزاران مشكلم

بلبل عاشق چرا افسرده اى***در فراق گل چرا چون مرده اى

گل چو احمد روى خود را وا نمود***چون محمّد جنةُ المأوى نمود

جوشى آمد بر سرم كز هوش برد***هوش آمدبرسرم چون جوش خورد

( ميلاد

حضرت مهدى (عليه السلام) مبارك باد )

                آسمان و زمين چشم انتظار ولادت او بود. خورشيد هم به انتظار آمدن او نشسته بود. ارواح پاك همه پيامبران و اولياى الهى، گرداگرد خانه امام حسن عسكرى (عليه السلام)منتظرانه در آرزوى دميدن نور جمال او به سر مى بردند. فجر نيمه شعبان بود. صداى آشناى اذان در كوچه پس كوچه هاى غريب شهر سامرا مى پيچيد: «اشهد أن لا اِله الاّ اللّه»، «اشهد أنّ محمداً رسول اللّه».                 سيصد و هشت سال پيش كه خورشيد وجود پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) در آسمان مكّه طلوع كرد، ظلمات شرك همه جا را آكنده بود و صداى هلهله بت پرستان بر گرد الهه هاى تراشيده از چوب و سنگ، فضا را آلوده ساخته بود.

                                (( بسم اللّه الرحمن الرحیم ))

                     السلام علیک یا قرة عین الرّسول         

به مناسبت فرا رسیدن ایام شهادت جانسوز بی بی دو عالم صدیقه طاهره ام ابیها شهیده راه ولایت          حضرت فاطمه الزهرا(س)

 هیيت عاشقان حضرت اباالفضل(ع)با همکاری هییت حضرت علی اکبر(ع) اقامهی عزا می نماید.

              ((مراسمات دههی دوّم ايام فاطمیّه))

توضیحات:زمان شروع مراسمات راس ساعت 21 میباشد.  ژ

مداحان :  کربلایی غلام رضا ولیپور

               احسان جعفری  -  ناسر یوسفی  

         کربلایی علی علیپور-کربلایی رضا نصیری 

         کربلایی محسن حیدری 

 روابط عمومی هییت عاشقان حضرت اباالفضل(ع) سرخکلا

 یا علی

اَلسَلامُ عَلَیکِ یا ِبنتَ اَفضَلَ اَنبیاءِ اللهَ و

رُسُلُه و مَلائِکَةِ الله....

اَلسَلامُ عَلَیکِ اَّیَّتُهَا الرَضیَةِ المَرضیَةِ...

اَلسَلامُ عَلَیکِ یا بِنتَ خَیرِ الّبَریةِ...

يا فاطمة الزهرا يا بنت محمد يا قرة عين الرسول يا سيدتنا و مولاتنا انا توجهنا و استشفعنا بك الى الله و قدمناك بين يدى حاجاتنا .يا وجيهة عندالله اشفعى لنا عندالله

 یا علی